Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2011

It's been a while..


Λίγο πριν συμπληρώσω και επισήμως 4 μήνες απο την τελευταία μου ανάρτηση, θυμήθηκα ξανά το αγαπημένο blogάκι, που με τόση αγάπη είχα δημιουργήσει πριν καιρό.. Καρπός της ανάγκης μου για έκφραση ιδεών, σκέψεων.. για καταγραφή πληροφοριών και οτιδήποτε άλλου μου έχει κινήσει το ενδιαφέρον.. Αυθόρμητα, όπως λέει και ο τίτλος του..

Ως άτομο βαθιά ενοχικό, one more time - όπως πολλές φορές στη ζωή μου - νιώθω την ανάγκη να απολογηθώ για την απουσία μου.. Χαζομάρα ίσως.. Να το πω έλλειψη έμπνευσης; Να το πω βαρεμάρα; Όπως και να το πω, μια είναι η ουσία (που λέει και το τραγουδάκι..): Now I'm back! Ανανεωμένη - όπως και το σκονισμένο και ξεχασμένο blog μου! Προσδοκώντας να μου κρατήσει συντροφιά τη διαφορετική και λίγο περιεργούλα αυτή χρονιά που διανύω..

Σε λίγες ώρες μπαίνει το 2012.. Κάτι πήρε τ'αυτί μου για τέλος του κόσμου.. Βρε λες;;; Κι έχω τόοοοσα ακόμα να κάνω mr Nostradamus! What the fuck.. ας μας μπει με το καλό, ας μας δώσει απλόχερα υγεία.. και μεις θα ζήσουμε ρε την κάθε στιγμή σαν να'ναι η τελευταία! Right?? Καλή χρονιά!!!

xxx

Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2011

Η ώρα του παιδιού!

Η βαρεμάρα σήμερα χτύπησε ανελέητα και τη δική μου πόρτα!.. Είπα λοιπόν και γω να ακολουθήσω το παράδειγμα της αγαπητής σενιόρας Cούλας, και να παίξω και γω σαν παιδί το photoπαίχνιδο που κυκλοφορεί εδώ και μέρες στη blogόσφαιρα! Let's see..


1. Η ηλικία των επόμενων γενεθλίων σου



2. Ένα μέρος που θα ήθελες να επισκεφτείς



3. Το αγαπημένο σου αντικείμενο



4. Το αγαπημένο σου μέρος



5. Το αγαπημένο σου φαγητό



6. Το αγαπημένο σου ζώο



7. Το αγαπημένο σου χρώμα



8. Το μέρος όπου γεννήθηκες



9. Το μέρος όπου ζεις
(currently taking 1 year break.. i'll be back!!!)



10. Το όνομα ενός κατοικιδίου σου
(..άσχετα που ήταν σκυλάκι!)



11. Το ψευδώνυμό σου στο blog



12. Το πραγματικό σου όνομα



13. Το όνομα της γιαγιάς σου από τη μητέρα



14. Το όνομα της γιαγιάς σου από τον πατέρα



15. Μια κακή σου συνήθεια



16. Οι αγαπημένες σου διακοπές
(..με καλή παρέα, περνάς καλά ΠΑΝΤΟΥ!!)



17. Ένα προτέρημα σου



18. Ένα ελάττωμα σου



19. Ένα αγαπημένο σου αμάρτημα



20. Ένα άτομο που θαυμάζεις
(κάντα δύο!!)




..at last!!! :)

Τρίτη, 30 Αυγούστου 2011

It's a new dawn, it's a new life...


.. and i'm feelin' good!!! (or at least I'm trying so..)

Αλλαγές, αλλαγές, αλλαγές..

Μια νέα δουλειά, μια νέα πόλη, μια νέα ζωή, έστω και για λίγο.. Περίεργο να ξεκινάς κάπου απ'την αρχή.. Ειδικά όταν αυτό συμβαίνει τόσο απρόσμενα, χωρίς να σου δώσει λίιγο χρονικό περιθώριο να το χωνέψεις. Προσπαθείς να προσαρμοστείς μέσα σε λίγες μέρες σε κάτι εντελώς καινούργιο.. Σε ένα νέο σπίτι, που θες χρόνο για να το νιώσεις σπίτι ΣΟΥ.. Σε μια νέα πόλη, όπου ξεκινάς απ'το μηδέν, με την ελπίδα να βρεις έναν άνθρωπο, ένα φίλο, ώστε να περάσει αυτό το διάστημα πιο εύκολα, πιο ευχάριστα.. Θέλει χρόνο.. Αλλά πάνω απ'όλα θέλει υπομονή! Αισιοδοξία! Και focus στα θετικά points: δουλειά god dammit!! Αυτό δεν ήθελες χαζή;; Ξύπνααα!! Η ζωή σου πίσω σε περιμένει, δεν χάνεται, είναι εκεί, στο θυμίζει κάθε τέλειο ΣΚ που περνάς με αγαπημένους ανθρώπους σε οικεία μέρη.. (ασχέτως αν το ρημάδι κάνει τα πάντα για να μην μπορείς να ξεκολλήσεις, να θες να μείνεις εκεί και να στείλεις το ΚΤΕΛ μόνο του πίσω..)..

Επιλογές. Προτεραιότητες. Η ζωή που έχουμε ονειρευτεί θα περιμένει για λίγο.. Σκαλάκι σκαλάκι θα φτάσουμε στο στόχο, και μέχρι τότε αξίζουν τον κόπο μερικές θυσίες.. Προς το παρόν, back to reality και απολαμβάνουμε την κάθε μικρή στιγμή! Γιατί σίγουρα μέσα σε όλο αυτό, υπάρχει και κάτι πολύ πολύ όμορφο.. το μόνο που μένει είναι να το ανακαλύψω!!

Καλή μου αρχή!!!..

Σάββατο, 23 Απριλίου 2011

Easter spirit!!.. (aka mageiritsa spirit)


Εύχομαι καλή προσωπική Ανάσταση για τον καθένα μας!
..και να μην αργήσει να'ρθει..


Καλά τσουγκρίσματα..!!

Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011

Κύπριες: Η επιστημονική εξήγηση του φαινομένου!

ΠΡΟΣΟΧΗ!!!
ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΕΠΙΦΕΡΕΙ ΑΚΑΤΑΣΧΕΤΟ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΓΕΛΙΟ! BE PREPARED!!!


'Ενας φίλος μου τις προάλλες ξετρίπωσε ένα άκρως απολαυστικό κειμενάκι απο το blog του Γιώργου Μαργαρίτη σχετικά με το φαινόμενο μιας Κύπριας σε ένα λεωφορείο, μια ανάλυση απο επιστημονικής πλευράς. Άρτια τεκμηριωμένο! Δεν μπορούσα να μην το μοιραστώ μαζί σας, απλά! Enjoy!!!

“Κύπριες στο λεωφορείο -γιατί;” Μία ημιεπιστημονική ανάλυση χωρίς λόγο.

(disclaimer: οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις είναι πραγματική. Όποιος δεν βρίσκει τα ακόλουθα αστεία ας πάει να φάει μια φρουτοσαλάτα, αφού φαίνεται πως είναι πολύ αστείο να τρως φρουτοσαλάτα)

Έχεις κλείσει πάνω από 10 ώρες μπροστά σε μία οθόνη, στο γραφείο σου στο πανεπιστήμιο. Τα μάτια σου έχουν αρχίσει να διαμαρτύρονται εντόνως για το μαρτύριο στα οποία τα υποβάλεις. Κλείνεις τα μάτια σου προκειμένου να μετριάσεις τις διαμαρτυρίες τους και τα τρίβεις αργά, δυνατά, με τις ανάστροφες των χεριών σου. Ανοίγεις τα μάτια σου αργά και κοιτάς το ρολόι του υπολογιστή. 22:45.

Βάζεις το μπουφάν σου, κλείνεις το γκουμπιούτερ και κινάς για την στάση. Ξέρεις πως σε περίπου 10 λεπτά θα περάσει το λεωφορείο. Ξέρεις πως από τη στιγμή που θα ανέβεις στο λεωφορείο σε 20 λεπτά θα βρίσκεσαι σπίτι σου, στο κρεβάτι σου, παρέα με ένα βιβλίο για να χαλαρώσεις λίγο πριν πέσεις για ύπνο.

Παρόλα αυτά, η ανυπομονησία σου να μπεις μέσα στο λεωφορείο συγκρίνεται με την ανυπομονησία ενός εβραίου να μπει σε θάλαμο αερίων. Και αυτό γιατί το λεωφορείο που θα σε μεταφέρει στην ηρεμία του σπιτιού σου μεταφέρει επίσης ένα παράξενο και αλλοπρόσαλο δείγμα του ανθρώπινου είδους, που κάθε άλλο παρά ευχάριστα θα κάνει τα 20 αυτά λεπτά τις διαδρομή σου: Κύπριες.


Οι Κύπριες φοιτήτριες μοιάζουν με όλες τις υπόλοιπες φοιτήτριες: φοράνε καθημερινά ένα κουβά κολώνια για να σκοτώσουν οποιονδήποτε ζωντανό οργανισμό -ανθρώπινο και μη- σε περίμετρο τριών μέτρων, σοβατίζουν και μπογιατίζουν το πρόσωπο τους για να πάνε στο πανεπιστήμιο, φοράνε ξεκαρδιστικά ημιολόσωμα γυαλία ηλίου και αγροτικές μπότες για να διασκεδάσουν τον ανδρικό πληθυσμό στο πέρασμα τους. Έχουν όμως ένα μοναδικό χαρακτηριστικό: για κάποιο λόγο νομίζουν πως αν σταματήσουν να μιλάνε θα βρουν ακαριαίο και βίαιο θάνατο. Έτσι περνούν την περισσότερη ώρα της ζωής τους μιλώντας ακατάπαυστα, ακόμα και αν δεν έχουν κάτι συγκεκριμένο να πούνε. Οι συζητήσεις τους περιλαμβάνουν συνήθως ανάλαφρα θέματα όπως η επικαιρότητα, σοβαρότερα θέματα όπως οι σχέσεις τους, ή θέματα υψίστης εθνικής σημασίας όπως ψώνια στην αγορά.

Το πρώτο πρόβλημα με τις Κύπριες φοιτήτριες είναι η ένταση της ομιλίας τους. Όποιος έχει τύχει να κάτσει μπροστά από τουρμπίνα αεροπλάνου την ώρα της απογείωσης θα με καταλάβει. Τα ντεσιμπέλ δεν είναι βολική μονάδα μέτρησης της έντασης της ομιλίας των Κυπρίων γι’ αυτό και χρησιμοποιείται μία ειδική μονάδα μέτρησης, το κυπριοντεσιμπέλ, το οποίο ισούται με 100 φορές το όριο ακοής του ανθρώπου.

Το παρακάτω σχήμα δίνει μία ποιοτική αλλά και ποσοτική εικόνα της έντασης ομιλίας των Κυπρίων. Στο συγκεκριμένο παράδειγμα μία Κύπρια που ανεβαίνει στο λεωφορείο και βρίσκει μία δεύτερη Κύπρια, όποτε και γίνεται η αντίστοιχη χημική αντίδραση που έχει ως αποτέλεσμα την απελευθέρωση σημαντικής ποσότητας θορύβου στον περιβάλλοντα χώρο. Για λόγους σύγκρισης της έντασης του εκλυόμενου θορύβου, παρατίθεται επίσης μια γνωστή αντίδραση που παράγει αρκετό θόρυβο.


Το δεύτερο πρόβλημα με την ομιλία των Κυπρίων φοιτητριών είναι η διάρκεια και η ταχύτητα της ομιλίας. Θα μου πεις “Ρεσε αυτά είναι δύο διαφορετικά θέματα“. Και θα σου απαντήσω “άμα δε ξες μη μιλάς” (<– φοβερή ατάκα εποχής δημοτικού).

Για να κάνω πιο εύκολη την εξήγηση των παραπάνω θα κάνω ξανά επίκληση στις καταπληκτικές μου ζωγραφικές δυνατότητες και στο paint.net. Αρχικά ας πάρουμε το παράδειγμα ενός μέσου ομιλητή:



Όπως βλέπουμε στην παραπάνω εικόνα, πολύ χοντρικά ένας μέσος ομιλητής μιλάει στη μισή διαδρομή του λεωφορείου. Για παράδειγμα, μετά από 5 λεπτά διαδρομής έχει μιλήσει περίπου 2.5 λεπτά. Αυτό είναι λογικό, αν σκεφτεί κανείς πως σε μία κανονική συζήτηση συνήθως μιλάς κάποια ώρα και μετά δίνεις τον λόγο στον άλλο να μιλήσει, οπότε κατά μέσο όρο την μισή ώρα μιλάς και την υπόλοιπη μισή ακους.

Ας πάμε τώρα στο παράδειγμα ενός γρήγορου ομιλητή:



Στην παραπάνω εικόνα λοιπόν βλέπουμε πως ένας γρήγορος ομιλητής μιλάει πολύ (thank you Captain Obvious). Στα 5 λεπτά διαδρομής μιλάει περίπου 4 λεπτά, για 10 λεπτά διαδρομής μιλάει περίπου 8 λεπτά κτλ. Αυτό προφανώς σημαίνει πως ένας γρήγορος ομιλητής συνήθως μονοπωλεί -εξ αναγκασμού- την όποια συζήτηση με αποτέλεσμα να αφήνει ελάχιστα περιθώρια στους υπολοίπους να μιλήσουν. Έτσι, αν έχουμε μία παρέα τριών ατόμων μεταξύ των οποίων ένας γρήγορος ομιλητής, τότε μετά από 10 λεπτά διαδρομής αυτός θα έχει μιλήσει 8 λεπτά ενώ οι υπόλοιποι δύο θα έχουν μιλήσει από περίπου 1 λεπτό ο καθένας.

Έχοντας λοιπόν μελετήσει τον μέσο και τον γρήγορο ομιλητή μπορούμε να μελετήσουμε πλέον την περίπτωση μιας Κύπριας ομιλήτριας:



Όπως παρατηρούμε και στην παραπάνω εικόνα, στα πρώτα λεπτά της διαδρομής μία Κύπρια ομιλήτρια συμπεριφέρεται παρόμοια με έναν γρήγορο ομιλητή: απλά μιλάει πολύ. Μία σημαντική λεπτομέρεια όμως είναι πως την παραπάνω συμπεριφορά έχουν όλες οι συμμετέχουσες στη συζήτηση, το οποίο σημαίνει πως για παράδειγμα αν συζητούν τρεις κύπριες, τότε μέσα σε 5 λεπτά διαδρομής του λεωφορείου κάθε μία θα έχει μιλήσει από 4 λεπτά. Ματημπαναγία, δε ξέρω πως το κάνουν αλλά μιλάνε όλες ταυτόχρονα χωρίς να ακούει η μία τη λέει η άλλη. Η ταυτόχρονη ομιλία τους έχει αποτέλεσμα να συντονίζονται οι φωνές τους σταδιακά σε μία ενιαία φωνή που αρχικά σου φέρνει πονοκέφαλο και ημικρανίες και τελικά καταφέρνει να παραλύσει το νευρικό σου σύστημα, ενώ καθώς η συχνότητα της ενιαίας αυτής φωνής γίνεται συνεχώς υψηλότερη και η ένταση αυξάνεται και ο συντονισμός γίνεται πιο έντονος και μια φορά καθόταν δίπλα μου μία κυρία και αυτό.

Το δεύτερο και κυριότερο χαρακτηριστικό των Κυπρίων βάσει της παραπάνω εικόνας είναι πως έχουν τη δυνατότητα να μιλάνε περισσότερη ώρα από τη διάρκεια της διαδρομής. Το φαινόμενο αυτό εμφανίζεται μετά από παρατεταμένη παραμονή τους στο λεωφορείο. Για παράδειγμα, βλέπουμε πως σε 10 λεπτά διαδρομής μιλάνε περίπου τα 8 λεπτά, σε 15 λεπτά διαδρομής μιλάνε σχεδόν και τα 15, ενώ για 20 λεπτά διαδρομής μιλάνε περίπου 23 λεπτά. Πριν αρχίσετε τις χαρδαβελλικές θεωρίας συνομοσίας για ιπτάμενους φωσφορούχους εξωγήινους με strap-on να σας πληροφορήσω πως το φαινόμενο αυτό εξηγείται επιστημονικά: καθώς περνάει η ώρα μέσα στο λεωφορείο η ταχύτητα με την οποία μιλάνε οι Κύπριες συνεχώς αυξάνεται, καθώς ενθουσιάζονται πολύ με τα άχρηστα θέματα για τα οποία συζητάνε, με συνέπεια κοντά στα 18-19 λεπτά να μιλάνε με ταχύτητα αρκετά κοντά στην ταχύτητα του φωτός και ο χρόνος να αρχίζει να υπερκαμπυλώνεται. Το αποτέλεσμα για έναν εξωτερικό παρατηρητή όπως κάποιος που βρίσκεται μέσα στο λεωφορείο είναι να ακούει τις Κύπριες να μιλάνε για 23 λεπτά ενώ έχουν περάσει μόνο 20 λεπτά, με ολέθριες για τον ίδιο συνέπειες: το IQ πέφτει κατά 10 μονάδες κάθε λεπτό που περνάει ενώ τα κύτταρα του εγκεφάλου αρχίζουν να αυτοκτονούν μαζικά προκειμένου να διασώσουν την αξιοπρέπεια τους. Τα ελάχιστα άτομα που έχουν επιζήσει μετά από ταξίδι άνω των 20 λεπτών με συνταξιδιώτισσες κύπριες αναφέρουν πως μετά τα 20 λεπτά ανεξήγητα φαινόμενα αρχίζουν να συμβαίνουν στο λεωφορείο: οι δείκτες των πυξίδων αρχίζουν να τρελαίνονται, το ράδιο αρχίζει να παίζει Φλωρινιώτη, η αφίσα του Πλούταρχου που είναι κολλημένη πάνω από τον οδηγό αρχίζει να δακρύζει ενώ η εικόνα της Κατερίνας Γιουλάκη εμφανίζεται στα τζάμια του λεωφορείου.

Το τελικό συμπέρασμα είναι πως δε την παλεύεις καθόλου όταν μέσα στο λεωφορείο υπάρχουν Κύπριες φοιτήτριες οι οποίες στα 20 λεπτά διαδρομής που απαιτούνται για να φτάσεις σπίτι σου μιλάνε για 25 λεπτά και σε ένταση 3 κυπριοντεσιμπέλ, τα οποία είναι αρκετά για να αποδομήσουν τον εγκέφαλο σου σε μικρά πολύχρωμα ζελεδάκια με γέυση καλοριφέρ.

Τώρα, επειδή είμαι παιδί ίντιγκο -με λουλακί αύρα, όχι μαλακίες- αυτή τη στιγμή μπορώ να διαβάσω τη σκέψη σου: ακουστικά. Πρέπει να έχεις μαζί σου ακουστικά για να ακούς μουσική, μπορεί να σου σώσει τη ζωή. Η αλήθεια είναι πως γενικά δεν έχω μαζί μου τα ακουστικά του κινητού μου. Όμως μία φορά έτυχε να τα έχω μαζί μου! Η χαρά μου όταν κατάλαβα πως είχα μαζί μου ακουστικά ήταν αντίστοιχη με κάποιου που οι μαφιόζοι τον έχουν δέσει χειροπόδαρα με σύρμα το οποίο καταλήγει σε έναν τσιμεντόλιθο 100 κιλών και ετοιμάζονται να τον ρίξουν στη θάλασσα, αλλά ο ίδιος χαίρεται γιατί μόλις συνειδητοποίησε πως το ρολόι του είναι αδιάβροχο! Και αυτό γιατί τα ακουστικά είναι άχρηστα όταν μιλάμε για την ένταση ήχου με την οποία επικοινωνούν οι Κύπριες φοιτήτριες.

Και αν είναι κάτι για το οποίο τσατίζομαι ακόμα περισσότερο είναι πως τους δίνουμε και τζάμπα 12άρια στη Ευροβίζιον.

Παρασκευή, 14 Ιανουαρίου 2011

Black Swan.. i'm thrilled!!!


Όσοι σινεφίλ δεν το έχετε δει ΑΚΟΜΑ, τρεχάτεεε!!! Highly recommended!! Μια Natalie Portman συγκλονιστική! Ένα σενάριο αρκετά ψυχωτικό και σκοτεινό, αλλά παρ'όλα αυτά με μια βαθιά αίσθηση ευαισθησίας.. Darren Aronofsky, το όνομα τα λέει όλα! Μετά απο ένα μοναδικά ψυχεδελικό Requiem for a Dream και ένα σοκαριστικό, μα ταυτόχρονα ρεαλιστικό, the Wrestler, ο Aronofsky δίνει για άλλη μια φορά τον καλύτερό του εαυτό σε ένα ψυχολογικό θρίλερ που κόβει την ανάσα. Αφήνω το official trailer να μιλήσει μόνο του, και η συνέχεια.. επι της οθόνης!!

Τετάρτη, 12 Ιανουαρίου 2011

Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.. ή μήπως τελικά αυτοκτονεί..;


"Όσο ζω, ελπίζω", "Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία" κλπ κλπ. . . Λόγια.. Λόγια για την ελπίδα, για μια ελπίδα ως το μόνο όπλο μας απέναντι σε ένα άγνωστο μέλλον, η αβεβαιότητα του οποίου φαντάζει τρομακτική.

Μα πόση ελπίδα όμως μπορεί να χωρέσει ένας άνθρωπος ρε παιδιά; Κάποια στιγμή κουράζει, θες να δεις ένα θετικό σημάδι. Έναν οιωνό ρε αδερφέ, ότι έρχεται άσπρη μέρα και για μας. Ότι οι κόποι μας θα ανταμοιφθούν. Ότι "αυτοί που αξίζουν, δεν χάνονται". Το τελευταίο, δε, έχω σιχαθεί να το ακούω!!! Τι δε χάνονται ρε φιλαράκι;;; Γιατί τόσοι άνθρωποι που ξεκίνησαν τις σπουδές τους με όραμα και αμέτρητα σχέδια, συμβιβάζονται με μια πραγματικότητα λίγη; Ελπίδα; Τι να πεις σε ανθρώπους που βγάζουν τα προς το ζην όλη τους τη ζωή σε μια δουλειά που μισούν, απλά και μόνο για να ζουν αξιοπρεπώς και χωρίς οικονομική εξάρτηση απο τους γονείς τους; Θα αλλάξει ποτέ κάτι; ΠΩΣ; Αφού όλα αλλάζουν κι όλα μένουν ίδια..

"25 χρονών είσαι, η ζωή σου τώρα ξεκινάει, μην απογοητεύεσαι, πόσος κόσμος βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση"
... Ωραία όλα αυτά, αλλά είναι δύσκολο γαμώτο, δύσκολο.. Πως να βάλεις φρένο σε έναν άνθρωπο νέο, με όρεξη για δουλειά, γεμάτο ενέργεια και δημιουργικότητα; Πως του λες "σταμάτα", "περίμενε", "κάτσε με σταυρωμένα τα χέρια και περίμενε να έρθει μια ευκαιρία", που δεν ξέρεις σε πόσες μέρες, μήνες, χρόνια θα εμφανιστεί..; Πως του κόβεις έτσι εύκολα τα φτερά και τον στρέφεις σε άλλους δρόμους, πιο ύπουλους, πιο πλάγιους, να ψάχνει "μπάρμπες στην κορώνη", μπας και να μπορέσουν ποτέ οι κόποι του να αποδώσουν καρπούς....;;

"..we’re the ones who still believe.. and we’re looking for a page.. in that lifeless book of hope..." λένε οι Killers και λέω να μην τους χαλάσω χατήρι, για την ώρα θα πάω με τα νερά τους.. Για ακόμα λίγο.. Μήπως τελικά η μοίρα με διαψεύσει και η τύχη έρθει κι απο το δικό μου το κατώφλι..

Well, future, darling, show us what you've got!!!!


Κυριακή, 2 Ιανουαρίου 2011

2010: My Farewell..!!


Νταξ.. Το παραδέχομαι. Δεν είμαι και ο πιο αισιόδοξος άνθρωπος επι γής.. Γεννημένη drama queen, συνήθειο το'χω να κάνω focus στα αρνητικά. Αποχαιρετώντας όμως το 2010, αποφάσισα να αλλάξω έστω για λίγο τρόπο σκέψης και να αναλογιστώ τα θετικά που μου πρoσέφερε αυτός ο χρόνος, αηδιασμένη απο groupάκια facebookικά τύπου: "Εύχομαι ο νέος χρόνος να είναι καλύτερος απο τον περσινό, γιατί το 2010 μας..μάμησε"!

Έχουμε και λέμε το λοιπόν:

  1. Πρώτη δουλίτσα - έστω και part-time στο αντικείμενο των σπουδών μου.
  2. Υπέροχο - καταπλήκτικό - super duper wow Πάσχα @ mum's village.
  3. Αρμενιστής με τέλεια παρεούλα!
  4. Μαραθώνιοι Παλέρμο!
  5. Graduation ceremony - επιτέεεελους κάτοχος master ΚΑΙ με τη βούλα..!! (plus "Award Winning", woo-hoooo!!)
  6. UK trip - aka "θέλω να γυρίιισω στα παλιάα..θέλω την παλιά μου εστιάααα.."!
  7. Αμμουλιανή - επίσημη πρώτη, αλλά σίγουρα όχι τελευταία.
  8. U2 - no more comments required, απλά UN-FUCK*N'-BELIEVABLE!!
  9. ΠΑΟΚ live @ Τούμπα.. ΤΟ γέλιο με τα κορίτσια!
  10. 2 αγαπημένοι φίλοι γνωρίζονται και πλέον..είναι μαζι!!
  11. Brand new friend, γνωριμία με απίστευτη χημεία!
  12. Fajitas μαγειρεμένα απο τα πιο γλυκά χεράκια.. ;)
  13. Πρώτο ψαράκι, εμ sorry, παιδάκι: Ροζουλίτα, η μαμά σ'αγαπάειιι!!!
  14. Wax Tailor: μια αγάπη ξεκινάει.. live @ Block 33
  15. Ένα απο τα καλύτερα και πιο ενδιαφέροντα συνέδρια ever!
  16. Mέτσοβο, εκδρομούλα και χιόνι, πολύυυυυ χιόνι!!!
  17. Το καλύτερο δωράκι, με πολλή αγάπη αγορασμένο, totally unexpected!
  18. Το πιο τέλειο κλείσιμο της χρονιάς, με κρασιά, τραγούδι και non-stop χορό 24/24ωρο μες το ίδιο μου το σπίτι!!!

...βρε 2010, δεν ήσουν και τόσο άσχημο τελικά..!! Αφήνω λοιπόν στην άκρη απογοητεύσεις, αποχωρισμούς, ξαφνικές απώλειες και κρατάω μόνο τα καλά, τουλάχιστον αυτά που θυμήθηκα τώρα, γιατί σίγουρα πολλά θα επανέλθουν στη μνήμη στην πορεία, με νοσταλγία, για να προστεθούν στο album των αναμνήσεων που μένει μέσα μας για πάντα... Και πάμε για άλλα!!!! Με όρεξη, ενέργεια και αισιοδοξία!!! Άλλωστε,

"There are always flowers for those who want to see them!"

Ladies & Gentlemen, please give a warm welcome to ...2011!!!